Let it go…

De afgelopen weken kwam het schrijven op de tweede plaats want samen met koning Winter deden bacteriën hun intrede in ons leven. De een na de andere sneuvelde en ik werd plots gebombardeerd tot verzorgende van dienst, niet meteen mijn favoriete bezigheid maar als het de kinderen betreft, doe ik overtuigd mijn uiterste best het hen…

The journey of progress

Het lijkt misschien wel dat ik al terug sterk in mijn schoenen sta terwijl dat helemaal niet het geval is, integendeel. Ik merk dat elke dag een gevecht blijft. Opstaan is soms zo moeilijk en er is niet veel nodig om me uit mijn lood te slaan. De balans terug vinden wanneer mijn grenzen overschreden…

No for an answer…

Meer en meer groeit met het besef dat ik zelf de oorzaak ben van wat er fout loopt, het inzicht dat er alleen wat kan veranderen wanneer er ook duidelijke afspraken over gemaakt worden. De kinderen of mijn man kunnen niet zelf het verleden of de routine die ontwikkeld werd, zomaar veranderen. Hen treft geen schuld…

Time to change…

Soms lijkt het wel dat ik voldoende inzicht heb in het waarom maar ik vrees dat de weg tussen inzicht en daadwerkelijke verandering nog lang is. Afgelopen dagen voelde ik weer zo goed hoe beperkt ik soms wel ben, zonder enige reden, zonder speciale oorzaak was het weer zover. Ik voelde het ook al even…

No guilty feelings

Wanneer ik mijn vorige post lees, lijkt het wel alsof ik voor een stuk teleurgesteld ben op dat vlak, maar dat ben ik niet. Ik zou het alleen anders doen in de zin van consequentie wat betreft het maken van afspraken en regels. Ik heb nu teveel zelf verantwoordelijkheid genomen voor anderen terwijl ik zelf teveel hun…

Perfectionista pur sang

Op een dag als vandaag besef ik weer dat je als mama toch de spil van je gezin bent en blijft, of je nu getrouwd bent of niet, je kinderen groot of klein zijn, alles draait op één vaste waarde, en dat levenslang. Nu, begrijp me niet verkeerd, onze kinderen en mijn gezin zijn het…

Checklist check

Wanneer ik heel eerlijk ben met mezelf en ik nu terug kijk op de voorbije periode, kon het niet anders dan ooit zo aflopen. Nooit kon ik nog rust vinden, steeds was mijn hoofd vol plannen en to do’s maar af en toe je hoofd helemaal leeg maken is nodig om mee te kunnen blijven…

Strive for progress

Herken je het gevoel dat je ’s ochtends bij het wakker worden je realiseert dat er je weer een dag wacht waarbij je dan al snakt naar het moment dat je terug je bed in kan kruipen ? Dat je je aan je dekbed vastklampt en het over je hoofd trekt alsof je zo kan…

Step by step

Om nogmaals terug te komen op de waarom-vraag die me blijft storen, hadden we het tijdens onze laatste sessie over mijn jeugd. Hoe heb ik die ervaren ? Eenzaamheid blijkt dan direct als enig kind mijn duidelijke struikelblok. Ik was misschien wel wat verwend, op materieel vlak dan, maar heb nu eenmaal een strenge papa…

Why oh why…

Een nieuw jaar, een nieuwe start! Op oudejaarsavond nog bij de therapeute langs geweest. Sindsdien spookt in mijn hoofd haar vraag rond “waarom wil je zo hard genieten, dat is toch ook vermoeiend?” Misschien is dat ook wel zo maar dat is zo geëvolueerd denk ik en ik heb ook wel altijd heel erg genoten…

Happy New Year

De feestdagen moeten normaal een periode van gezelligheid en warme sfeer zijn. Voor mezelf leek het dit jaar eerder een lijdensweg en zeker de aanloop ernaar toe. Vanuit de zetel keek ik toe hoe de maand december uit de startblokken spurtte terwijl ik zelf niet veel verder kwam dan zoveel mogelijk slapen. Kerstversiering leek me…

Therapy for sure

Vandaag voor het eerst terug bij mijn therapeute langs geweest. Het klinkt me mooier dan psychologe. Ik voel me nog steeds niet als een patiënte of weiger dat tenminste. En ze begrijpt dat…ze bevestigt me zelfs dat er geen etiket op hoeft geplakt te worden ook al beantwoorden mijn symptomen perfect aan één of andere…